1.    Pixka bat elkar ezagutzeko, esango didazu laburki nor zaren eta zertan zabiltzan gaur egun?
Uxue naiz, argazkilaria naiz eta batez ere ezkontza, familia eta bikoteen argazkigintzan aritzen naiz. Enpresa eta sare sozialetarako edukia ere egiten dut, denetarik pixka bat. 2020an autonomo egin nintzen, 25 urterekin, eta ordutik modu profesionalean aritzen naiz horretan.
 

2.    Hitz egin iezadazu zure prestakuntza-ibilbideaz: zertan trebatu zinen eta zergatik aukeratu zenuen bide hori?
Betidanik gustatu izan zait argazkilaritza. Ikus-entzunezko Komunikazioa ikasi nuen EHUn, hasiera batean zineman aritu nahi nuelako, istorioak kontatzen. Azkenean, orain egiten dudana ez da gauza bera, baina bai nahiko antzekoa.
 

3.    Zerk bultzatu zintuen ekitera eta nolakoa izan zen prozesua hasierako ideiatik praktikan jarri arte?
Egia esan, lan-esperientzia txarren eta beti buruan horretan aritzeko idea nuen arteko nahasketa izan zen. Aspaldidanik egiten nituen herriko jendearentzako argazkiak, eta halako batean pentsatu nuen: "zergatik ez profesionalizatu?". Pandemiarekin bat etorri zen eta errealitate bihurtzea erabaki nuen.
 

4.    Zein herritan bizi zara eta zein ezaugarri nabarmenduko zenituzke zure udalerri edo kuadrillatik?
Guardian bizi naiz, Arabako Errioxan. Ez dakit zerbait sakonagoa esan beharko nukeen, baina benetan leku zoragarria iruditzen zait. Argazkilari gisa, sentsibilitate handia dut ikusten dudanarekiko, eta asko baloratzen dut ingurua. Ez naiz nekatzen: ilunabarrei begira jarraitzen dut, eta harritzen jarraitzen naute.
 

5.    Zer laguntza edo baliabide (ekonomikoak, prestakuntzakoak, erakundeak) aurkitu zenituen eskuragarri Araban gazte ekintzaileentzat? Nahikoa izan zirela uste duzu?
Hasi nintzenean, proiektu ekintzaileak garatzeko laguntza-programa bat zegoen koadrilan. Enpresan aditua zen pertsona batek laguntzen zizun eta proiektuaren sorreran gidatzen zintuen. Amaitzean, 1.000 edo 1.500 euroko laguntza ematen zizuten, nahiz eta gero martxan jarri ez.
Niri oso baliagarria iruditu zitzaidan, nahiz eta beste pertsona batzuentzat agian gutxi iruditu. Nire aitak Kuadrillan egiten du lan eta bere bidez ezagutu nuen programa, eta dena online egin genuen.
Kuadrillak antolatzen dituen ikastaro batzuetan ere eman dut izena, nahiz eta batzuetan motz samar geratu zaizkidan.
 

6.    Ikastera edo lan egitera joaten zarenean, nola egiten duzu eta zer abantaila edo eragozpen ditu bitarteko horrek?
Beti autoz joaten naiz, ekipo osoa eraman behar dudalako eta ezingo nukeelako garraio publikoan egin. Erosoagoa da, ez bainaiz ordutegien mende egoten, baina gasolina-gastuaren eta autoaren higaduraren eragozpena du.
Dena den, asko lan egiten dut inguru honetan, tokiko ekitaldietan, eta hori ere kontuan hartu nuen horri ekitea erabakitzean: banekien hemen ez zegoela jende askorik horrelako lanak egiten.
 

7. Zer espazio edo zerbitzu (aisialdikoak, kulturakoak, kirolekoak...) erabiltzen dituzu zure udalerrian egunerokoan?
Adibidez, hemen gimnasioa dugu, eta, gainera, berritzen eta hobetzen joan dira. Kulturari dagokionez, berdintasunari buruzko hitzaldiak, jarduerak, antzerkia, bakarrizketak... antolatzen dira. Pena da batzuetan jende gutxi joatea, baina pixkanaka gero eta gehiago animatzen da.
Egia da tabernetara joateko ohitura handia dagoela, eta kosta egiten da jendea hortik ateratzea.
Guardian ere bada Gazte Asanblada bat, dorrean espazio bat duena.
 

8.    Zure herrian edo eskualdean eskaintzen diren jarduera eta proiektuetan ordezkatuta sentitzen zara? Zergatik?
Gero eta gehiago, nik uste. Guardian eta Arabako Errioxan aniztasuna eta berdintasuna sustatzen duten kultur guneak sortzen ari dira, betikoa ez bezalakoa direnak. Lehen, hemen kultura, funtsean, musika banda, dantzak eta behiak ziren; horregatik baloratzen dut orain kultur eskaintza handiagoa egotea, nahiz eta egia den adineko jende gehiago etortzen dela. Batzuetan iruditzen zait jende gazte asko "modu automatikoan" bizi dela eta kosta egiten zaiela horrelako gauzetara etortzea.
Adibidez, "Bitartean" ekimenak aniztasunaren inguruko jarduera asko antolatzen ditu, eta horri esker oso sare polita sortu da herriko jendearen artean. Pixkanaka-pixkanaka gero eta jende gehiago biltzen ari da. "Bizilagunak" egiten dute, etorkinak eta betiko bizilagunak biltzen dituen bazkaria. Beste herri batzuetara zabaldu dute, eta inguruko pertsona aktiboei esker antolatzen da. Jarduera horietara jende zaharragoa eta, batez ere, emakume gehiago joaten da.
 

9.    Parte hartu al duzu gazte-ekimenen batean (elkarteak, jai-batzorde boluntarioak, udal-kontseiluak) azken urtean?
Duela hilabete batzuk arte Zaborrikoen peñan egon nintzen, jaietako peña batean, baina utzi egin nuen, orain "Amor sin Barreras" en parte naizelako, eta ez nuen denetarako astirik.
Peñek antolatzen dituzte jaiak eta, urtean zehar gauzaren bat antolatzen dute eta jende gazte dezente dago sartuta.
"Amor sin Barreras" lanean Turkanarekin (Kenya) lan egin genuen, han dugun ikastetxe baterako dirua biltzen. Ekitaldi bat egin genuen eta jendea nahikoa inplikatu zen eta diru dezente lortu genuen. Ibilaldi solidarioa antolatu genuen aintziran zehar hegaztietan aditua den mutil batekin, zuzeneko konexioa hango ikastetxearekin, arrasto bat, arraska eta irabazi bat, txosna bat, hiru kontzertu (bi hemengo taldeenak eta beste bat perkusio afrikarrarena), bingo bat eta haurrentzako jarduerak.
Arrakasta izan zuen. Jende gutxi ari ginen antolatzen, baina Guardiako hainbat pertsona bildu nituen — peñak, elkarteak, boluntarioak — mundu guztiak parte har zezan. Eta, egia esan, jendea nahikoa mobilizatu zen.
 

10.     Zure eta gazteen iritzia kontuan hartzen al da tokiko erabakietan?
Orain bai, baina ez dakit beti horrela izan den. Alkatea gaztea da eta mundu guztia hartzen du kontuan. Gazteekin bildu ohi da jaiei buruz edo herriko beste gai batzuei buruz dituzten ideiak ezagutzeko. Nahikoa entzuten du eta parte-hartzea bilatzen du.
 

11.     Independizatu zara? Zure udalerrian gazteentzako etxebizitza-eskaintza nahikoa dagoela uste duzu? Zer zailtasun aurkitu dituzu?
Bai, bost bat urte daramatzat independizatuta, baina duela gutxi etxe bat erosi dut. Oso pozik nago, nahiz eta alokatzeko aukerarik izan banu, seguruenik alokatu egingo nukeen. Argi daukat hemen geratu nahi dudala, baina erosteak ematen du "ez dagoela atzera bueltarik".
Arazoa da ia ez dagoela alokatzeko etxebizitzarik, hona lanera datozen irakasleentzako etxebizitza batzuk izan ezik. Guardian etxebizitza turistiko asko dago. Lehen alokairuan bizi zen, baina jabeak etxea saldu zuen.
Azkenaldian etxe berri batzuk eraiki dituzte eta horietako bat erosi dut, beraz, eskaintza pixka bat badago. Gainera, harresiaren barruan etxe zahar eta abandonatu asko daude, eta horiek berreskuratu egin daitezke.
 

12.    Amaitzeko, zure ustez, landa-bizitzaren zer alderdik merezi du arreta edo aldaketa gehiago?
Uste dut herrietan geratzea erabakitzen duten gazteak gehiago baloratu beharko liratekeela. Dituen eragozpenak jakinda egiten dugu, baina baita bizimodu honetan sinesten dugulako ere.
Hirian baino aukera gutxiago dago, eta, horregatik, garrantzitsua da pertsona gehiago anima daitezen sustatzea.