1.    Pixka bat elkar ezagutu dezagun, esango didazu laburki nor zaren eta zertan zabiltzan gaur egun?

Jokin Marquínez dut izena, Aguraingoa naiz eta ostalaritzan aritzen naiz. Duela urte batzuk sukaldaritza ikasi nuen eta denbora luzez aritu naiz sukaldari lanetan. Beti egon naiz ostalaritzarekin oso lotuta, eta, gainera, orain sukaldaritzako goi mailako ikasketak egiten ari naiz.

Lau urte daramatzat Aguraingo Kaskazuri tabernan. Hasieran alokairuan hartu genuen bi lagunen eta bion artean, baina aspalditik neuk bakarrik kudeatzen dut. Negozio-eredu honek nahiko askatasun ematen dit: nahi dudan egunetan irekitzen dut, normalean ostiral, larunbat eta igandeetan, eta bi pertsona kontratatuta izaten ditut.

Epe luzera ez dakit taberna hau kudeatzen ikusten naizen, ez baita aste osoan funtzionatzeko pentsatutako negozio bat, ezta bizitza osorako proiektu bat ere, baizik eta etapa bat bezala, baina Agurainen lanean jarraitu nahiko nuke epe luzera, honetan, edo beste proiektu batean.

2.    Non bizi zara eta zer ezaugarri nabarmenduko zenituzke zure udalerri edo kuadrillatik?

Baserri batean bizi naiz,  Aguraindik oso gertu. Hemen bizitzearen gauzarik onena eta txarrena denok elkar ezagutzea da: herri txikia da eta horrek gauza onak ditu, baina pixka bat ere mugatzen du. Mugitzeko autoa erabiltzen dut beti, ia ezinbestekoa baita

3.    Hitz egin iezadazu zure prestakuntza-ibilbideaz: zer ikasi zenuen eta zergatik aukeratu zenuen bide hori?

Sukaldaritza ikasi nuen, beti gustatu izan zaidalako ostalaritza. 17 urterekin hasi nintzen zerbitzari lanetan, eta ordutik ia bizitza osoa eman dut sektore horri lotuta. Denborarekin, prestatzen jarraitzea erabaki nuen, eta orain goi mailako sukaldaritza ikasten ari naiz, ezagutzak zabaltzeko eta profesionalki hobetzeko.

4.    Zerk bultzatu zintuen ekitera eta nolakoa izan zen prozesua hasierako ideiatik praktikan jarri arte?

Pandemia baino lehen sukaldari bezala lan egiten nuen eta beti izan nuen neure taberna izateko ideia. Lagun batekin hitz eginez sortu zen aukera eta Aguraingo hainbat lokal begiratzen hasi ginen, Ortzi edo Kokolo kasu, azkenean Kaskazuri aukeratu genuen arte. 

Une horretan jatetxera bideratutako taberna bat hartzeko aukera aztertu nuen, baina azkenean beste pertsona batek hartu zuen. Niretzat garrantzitsua zen egunero Gasteizera joan beharrik ez izatea astelehenetik ostiralera, eta taberna honek hobeto antolatzeko eta askatasun handiagoa izateko aukera ematen dit. Garai batzuetan ostiral eta larunbatetan bakarrik irekitzen genuen, eta orain igandeetan ere irekitzen dugu.

5.    Zein da zure egungo lan-egoera eta nola iritsi zinen horretara?

Gaur egun autonomoa naiz. Prozesua nahiko nire kabuz egin nuen, bizitza osoan tabernetan lan egin dudan arren, inork ez baitzigun azaldu nola funtzionatzen zuen ekitearen edo autonomo bihurtzearen gaiak. Ostalaria izateko bokazioa dut, baina ibileraz gauza asko ikasi ditut.
Laguntzei dagokienez, aukerak aztertzen aritu ginen, baina izan dudan gauza bakarra autonomoen tarifa laua izan da lehen urtean.

6.     Ikastera edo lan egitera joaten zarenean, nola egiten duzu eta zer abantaila edo eragozpen ditu bitarteko horrek?

Beti autoz joaten naiz. Desabantaila nagusia gasolina-gastua da, baina hori da erosoena. Gasteizera joateko ere autoa erabiltzen dut, baina uste dut autobus eta tren konexio onak daudela, nahikoak erabili nahi dituenarentzat.

7.    Zer laguntza edo baliabide (ekonomikoak, prestakuntzakoak, erakundeak) aurkitu dituzu eskuragarri Araban gazte ekintzaileentzat? Nahikoa izan zirela uste duzu?

Egia esan, aurkitu nituen laguntzak mugatuak izan ziren. Informazioa badago, baina askotan ez da argia, ezta eskuragarria ere. Maila ekonomikoan, autonomoen tarifa lauaz gain, ez dugu laguntza askorik aurkitzen.

8.    Zer espazio edo zerbitzu (aisia, kultura, kirola...) erabiltzen dituzu zure udalerrian? Gaztetxeak, gizarte-etxeak edo txokoak, liburutegiak edo coworking-aretoak, kirol-jarduerak...

Nik, adibidez, kiroldegian egiten dut kirola, baina, oro har, denbora asko ematen dugu tabernetan. Txokoak edo elkarteak ere baditugu, eta hor astean afari bat antolatzen saiatzen gara lagunekin. Gaztetxea badago, baina nik ez dut gehiegi erabiltzen. Gauzak egiten saiatzen dira, baina asko kostatzen da aurrera ateratzea; festa puntualak antolatzen dira, eta ezer gutxi gehiago, nahiz eta jardueraren bat ateratzea lortzen den.

9. Zure herrian edo eskualdean eskaintzen diren jarduera eta proiektuetan ordezkatuta sentitzen zara? Zergatik?

Oro har, uste dut gazteok gehiago mugitzen garela jai-ekitaldietan, eta gu garela gauza gehiago antolatzen ditugunak. Udalak ekimen batzuk bultzatzen ditu, baina askotan jendeari gauzak antolatzen bazaizkio ere kosta egiten zaio parte hartzea.

10.  Parte hartu al duzu gazte-ekimenen batean (elkarteak, jai-batzorde boluntarioak, udal-kontseiluak) azken urtean? Kontatu zure esperientzia.

Gazte asanbladan parte hartu dut eta gizarte mailan oso aktiboa izan naiz beti. 14 urte nituenetik militatzen eta ekintzetan parte hartzen aritu naiz, herriko tabernan lan egin nuen eta urte askotan gazte bazkariak antolatzen aritu naiz. Oraintxe bertan beste bizi-une batean nago, eta uste dut ez dudala lehen bezainbeste inplikatzeko gogorik.

11. Independizatu zara? Zure udalerrian gazteentzako etxebizitza-eskaintza nahikoa dagoela uste duzu? Zer zailtasun aurkitu dituzu?

Ez naiz independizatu; familiarekin bizi naiz. Baserria bi familiakoa da eta gaur egun anaia eta biok gure zatia erosteko prozesuan gaude. Nire bikotekidea Gasteizkoa da eta berari gustatuko litzaioke bertan bizitzea; nik zalantzak ditut, bitarteko formula bat nahiko nukeelako, astearen zati bat Gasteizen eta beste zati bat Agurainen pasatzea bezala.

Etxebizitzari dagokionez, gazteak ez dira asko erosten ari. Etxe zaharrak daude kale nagusian, eta eraberritu egin behar dira. Alokairu-eskaintzarik ia ez dago, baina eskaria bai; eta normalean dagoenera ahoz aho sartzen da. Higiezinen enpresen bidez gauza gutxi dago. Salmentan etxebizitzak daude, baina batzuk garestiak dira, txaletak edo etxe handiak, esaterako. Oro har, nire koadrilako jende asko herrian geratu da oinordetzan hartu edo familia-etxeak erosi dituelako, nahiz eta etxebizitza zahar huts asko ere berritu behar diren, baina horietan bizitzea posible den.

12. Amaitzeko, zure ustez, landa-bizitzaren zer alderdik merezi du arreta edo aldaketa gehiago?

Uste dut gazteentzako lana badagoela, eta etxebizitzaren gaia arazo bat bada ere, egia da etxe berriak eraikitzen ari direla. Gabezia gehien aisialdiko eta kulturako eskaintzan ikusten ditut. Hala ere, askotan esaten da kultur jarduerak falta direla, baina antolatzen direnean, gero jendeak ez du gehiegi erantzuten, beraz, gai konplexua ere bada.